Ministerstwo Pracy, Systemu Emerytalnego, Rodziny i Polityki Społecznej jest głównym organem administracyjnym ds. bezpieczeństwa i higieny pracy w Chorwacji. Ściśle współpracuje ono z Ministerstwem Zdrowia w zakresie BHP. Do realizacji zadań z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy włączono kolejne trzy instytucje:
Po podpisaniu Porozumienia o Stabilizacji i Stowarzyszeniu (SAA) w czerwcu 2006 r. Albania stała się częścią procesu na rzecz stabilizacji i stowarzyszenia, w ramach którego poczyniono wyraźne postępy w odniesieniu do BHP. Rząd opracował „Krajową strategię BHP”, zatwierdzoną następnie przez parlament.
Przygotowano ustawę ws. BHP, która prawdopodobnie wkrótce zostanie przyjęta przez parlament. Wprowadzono koordynację działań między instytucjami w dziedzinie BHP oraz wzmocniono dialog społeczny.
W Czechach bezpieczeństwem, zdrowiem i dobrym samopoczuciem w pracy zajmuje się ministerstwo pracy i spraw społecznych, które również odpowiada za dialog z partnerami społecznymi i czeskim ministerstwem zdrowia. W ograniczonym zakresie ta dziedzina mieści się również w kompetencjach czeskiego urzędu górniczego i państwowego urzędu bezpieczeństwa jądrowego.
Duński Urząd Inspekcji Pracy działa pod zwierzchnictwem Ministerstwa Pracy. Urząd jest odpowiedzialny za zapewnianie zgodności z ustawodawstwem w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa w pracy obowiązującym dla wszystkich zawodów w Danii. Jednakże w niektórych sektorach odpowiedzialność za przepisy i ich egzekwowanie spoczywa na innych organach,
a mianowicie:
Publiczna polityka w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia w pracy w Republice Bułgarii leży w gestii Rady Ministrów. Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej rozwija, koordynuje i wdraża publiczną politykę w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia w pracy. Ministerstwo Zdrowia kieruje działaniami w zakresie ochrony i promocji zdrowia w miejscu pracy i takie działania koordynuje.
Niemiecki system ochrony pracowników charakteryzuje się podwójną strukturą. Składa się on z państwowej ochrony pracowników (federacja oraz kraje związkowe) oraz niezależnie zarządzanych zakładów ubezpieczeń od wypadków. Państwo (federacja i kraje związkowe) wydaje ustawy, rozporządzenia i wytyczne dla instytucji państwowych. Zakłady ubezpieczeń od wypadków opracowują własne przepisy ws. ochrony przeciwwypadkowej, po analizie zapotrzebowania i za zezwoleniem rządu federalnego oraz krajów związkowych.
Głównym aktem prawnym będącym podstawą ustawodawstwa w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy w Estonii jest Ustawa w sprawie bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy przyjęta przez estoński parlament – Riigikogu. Na jej podstawie opracowano i uchwalono kilka odpowiednich rozporządzeń rządu Republiki i Ministerstwa Spraw Społecznych (ustawa weszła w życie w dniu 26 lipca 1999 r.).
Działania organu ds. bezpieczeństwa i higieny pracy mają na celu spowodowanie trwałych zmian w kulturze oraz stworzenie kultury, w której prewencyjne zarządzanie bezpieczeństwem i zdrowiem w miejscu pracy jest postrzegane przez wszystkich jako wnoszące znaczny wkład w długoterminowy sukces każdego przedsiębiorstwa lub organizacji. Wierzymy, że stworzenie wizji i wytyczenie strategicznego kierunku pozwoli nam osiągnąć zmianę kultury.
Wszelkimi kwestiami dotyczącymi bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy na poziomie krajowym zajmuje się ministerstwo pracy i ubezpieczeń społecznych. Podstawowymi organami władzy państwa w tym obszarze są generalna dyrekcja ds. zdrowia i warunków pracy, odpowiedzialna za ustawodawstwo związane z bezpieczeństwem i zdrowiem w miejscu pracy, strategiami, organizowaniem, informowaniem, kształceniem, szkoleniem i badaniami oraz inspektorat pracy (S.EP.E.), organ zajmujący się inspekcją i wdrażaniem ustawodawstwa w zakresie zatrudnienia.
W ramach hiszpańskiego Krajowego Punktu Centralnego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy zapobieganie zagrożeniom w miejscu pracy jest regulowane ustawą 31/95 oraz uzupełniającymi ją lub uszczegóławiającymi przepisami wykonawczymi.