Zapobieganie zaburzeniom układu mięśniowo-szkieletowego oraz zagrożeniom psychospołecznym w miejscu pracy: Strategie UE i przyszłe wyzwania

Wiele badań wskazuje na konsekwencje dla pracy w związku z pojawieniem się zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego związanych z pracą. Uznaje się, że aspekty indywidualne, fizyczne, psychologiczne, społeczne i związane z pracą, a także inne czynniki zawodowe i pozazawodowe odgrywają rolę w zaburzeniach układu mięśniowo-szkieletowego związanych z pracą. Z czasem zagrożenia psychospołeczne nabrały coraz większego znaczenia w badaniu czynników warunkujących zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego.

Istnieją mocne dowody na to, że czynniki psychospołeczne i organizacyjne zwiększają ryzyko występowania zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego, zwłaszcza w połączeniu z zagrożeniami fizycznymi. Niniejszy dokument konsultacyjny zawiera przegląd występowania zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego w Europie oraz analizuje przypadek Włoch, gdzie odnotowano coraz częstsze występowanie zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego w miejscu pracy.

W dokumencie tym przedstawiono również unijne dyrektywy, strategie i kierunki polityki oraz europejskie inicjatywy mające na celu zapobieganie zaburzeniom układu mięśniowo-szkieletowego związanym z pracą, takie jak kampania EU-OSHA na lata 2020–2022 „Zdrowe i bezpieczne miejsca pracy – Dźwigaj z głową”. Podkreślono w nim również potrzebę zintegrowanego, całościowego i wielodyscyplinarnego podejścia do zarządzania zaburzeniami układu mięśniowo-szkieletowego i zapobiegania im.