In de film moeten risico's aan bod komen waarmee mensen op hun werkplek worden geconfronteerd (zoals fysieke, chemische, mechanische of psychosociale risico's). Andere mogelijke onderwerpen zijn rechten van werknemers, veiligheid en gezondheid op de werkplek of de gevolgen van politieke en economische verandering voor de manier waarop we werken. Een andere mogelijke invalshoek zijn de sectoren die een belangrijke rol spelen in het economische, culturele en politieke leven in Europa (denk aan onderwijs, landbouw, bouwnijverheid en de gezondheidszorg), of groepen die met specifieke uitdagingen te maken hebben, zoals gastarbeiders, vrouwen, werknemers met een handicap, jonge of juist oudere werknemers.

De Filmprijs gezonde werkplekken (Healthy Workplaces Film Award) wordt toegekend aan een zelfgeschreven, creatieve en artistieke documentaire die onder Europese burgers een gesprek op gang brengt over het belang van veiligheid en gezondheid op het werk. De film moet een duidelijke visie hebben en de jury weten te overtuigen door zijn meeslepende verhaal, sterke karakters en uitmuntende filmvaardigheden op het gebied van camerawerk, geluid en montage. 

De winnaar van de Filmprijs gezonde werkplekken geeft EU-OSHA kosteloos het recht om:

• plaats een trailer of een fragment van maximaal vijf minuten uit de winnende film en stills (filmfoto’s) op de website van EU-OSHA, in persberichten of in de EU-OSHA-nieuwsbrief.
• vertoon de trailer of de volledige winnende film tijdens niet-openbare en niet-commerciële evenementen die door EU-OSHA en het netwerk van focal points in de EU, EER en kandidaat- en potentiële kandidaat-lidstaten worden georganiseerd.
• laat de winnende film in een aantal Europese talen ondertitelen en ken aan EU-OSHA de niet-exclusieve, niet-commerciële en niet op vertoning in bioscopen gerichte licentierechten toe voor het verlenen van toegang (op een met een wachtwoord beveiligd elektronisch platform) aan het voornoemde netwerk en aan andere officiële partners.

In ruil hiervoor kunnen voor toekomstig gebruik de rechten op de ondertitels kosteloos door de filmmaker/rechthebbende van de winnende film worden verkregen.

De uiterste termijn om mee te dingen naar de Awards voor goede praktijken in het kader van de campagne ‘Een gezonde werkplek’ is verstreken.

Deze prijs beloont de beste documentaire waarin de mens in een veranderende werkomgeving centraal staat. De film moet de effecten van politieke en economische verandering op de manier waarop wij werken en leven in beeld brengen, of werkgerelateerde thema’s zoals fysieke en psychosociale omstandigheden of bestaande en nieuwe risico’s op de werkplek.

U kunt informatie over de regels en deadlines voor inzendingen vinden op de website van Doclisboa.

Filmcriteria

Prijswinnaars: 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024, 2025

• Verordening (EG) nr. 1272/2008
• REACH-verordening

GHS is door veel landen over de hele wereld ingevoerd en wordt nu gebruikt als basis voor de internationale en nationale vervoersvoorschriften voor gevaarlijke goederen.

De gevaren van chemische stoffen worden gecommuniceerd in signaalwoorden en pictogrammen op etiketten en veiligheidsinformatiebladen.

Nieuwe pictogrammen in een rood kader vervangen de oude vertrouwde oranje gevaarsymbolen.

Nieuwe termen werden ingevoerd om oude te vervangen:

• mengsels in plaats van preparaten;
• in het Engels “hazardous” in plaats van “dangerous”;
• pictogrammen in plaats van symbolen;
• gevarenaanduidingen in plaats van waarschuwingszinnen;
• veiligheidsaanbevelingen in plaats van veiligheidszinnen;
• signaalwoorden (bijv. Gevaar, Waarschuwing) in plaats van de gevaaraanduidingen.

Download onze poster en folder met een uitleg van de gevarenpictogrammen

Bekijk Napo in... Pas op: chemische stoffen!

• CLP – Leidraad voor werkgevers en werknemers – Etiketten van chemische producten veranderen – Welke gevolgen heeft dat voor u?
• CLP — poster — Nieuwe etikettering van chemische producten — CLP-pictogrammen en -gevarenklassen
• CLP — folder — Etiketten van chemische producten veranderen — Welke gevolgen heeft dat voor u?

De zogeheten ‘Nieuwe aanpak’ betreft een vernieuwende manier van technische harmonisering, waarbij de verantwoordelijkheden worden verdeeld tussen de Europese wetgever en de Europese normalisatie-instellingen.

De ‘Nieuwe aanpak’ gaat uit van de volgende fundamentele beginselen:

• In de Europese richtlijnen zijn de ‘essentiële eisen’ opgenomen, die moeten zorgen voor een hoog beschermingsniveau voor volksgezondheid, veiligheid, consumentenbescherming en milieubescherming. In het kader van de nieuwe aanpak zijn deze richtlijnen gefundeerd op artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (oud artikel 95 VEG), dat voorziet in de mogelijkheid maatregelen aan te nemen ter verbetering van het vrije verkeer van goederen.
• De taak om overeenkomstige geharmoniseerde normen op te stellen die voldoen aan de essentiële eisen van producten, zoals die zijn vastgesteld in de richtlijnen, ligt bij de Europese normalisatie-instellingen (CEN, Cenelec en ETSI).
• Producten die voldoen aan de geharmoniseerde normen worden verondersteld te voldoen aan de overeenkomstige essentiële eisen (vermoeden van overeenstemming, CE-markering) en de lidstaten dienen het vrije verkeer van dergelijke producten te accepteren.
• Het gebruik van deze normen blijft vrijwillig. Er zijn ook alternatieve normen mogelijk, maar fabrikanten hebben dan wel de plicht te bewijzen dat hun producten voldoen aan de essentiële eisen.

Meer specifieke informatie over de richtlijnen die onder de nieuwe aanpak zijn aangenomen, is te vinden in de rubriek Richtlijnen of op de volgende internetpagina‘s van de Europese Commissie:

• https://ec.europa.eu/growth/index_en.htm (hoofdpagina)
• https://ec.europa.eu/growth/single-market/ce-marking/index_en.htm (rubriek over CE)

Richtlijn 89/391 - 'Kaderrichtlijn veiligheid en gezondheid op het werk'
van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk - de 'kaderrichtlijn'.

In 1989 zorgde een aantal bepalingen van de kaderrichtlijn voor een aanzienlijke vernieuwing, onder meer:

• De term ‘arbeidsmilieu’ werd gedefinieerd overeenkomstig Verdrag nr. 155 van de Internationale Arbeidsorganisatie en gaat uit van een moderne aanpak waarbij rekening wordt gehouden met zowel technische veiligheid als algehele preventie van een slechte gezondheid.
• De richtlijn streeft ernaar te zorgen voor een gelijke mate van veiligheid en gezondheid voor alle werknemers (met als enige uitzondering huispersoneel en bepaalde overheids- en militaire activiteiten).
• De richtlijn verplicht werkgevers passende preventieve maatregelen te nemen om het werk veiliger en gezonder te maken.
• Een belangrijk aspect van de richtlijn is de introductie van het beginsel van risicobeoordeling. In de richtlijn worden de belangrijkste elementen daarvan gedefinieerd (onder andere identificatie van gevaren, betrokkenheid van werknemers, introductie van adequate maatregelen met als prioriteit de risico's bij de bron weg te nemen, documentatie en periodieke herbeoordeling van gevaren op de werkplaats).
• De nieuwe verplichting om preventieve maatregelen te nemen, benadrukt impliciet het belang van nieuwe vormen van veiligheids- en gezondheidsbeheer als onderdeel van de algehele beheersprocessen.

De kaderrichtlijn diende eind 1992 te zijn omgezet in nationale wetgeving. De repercussies van de omzetting naar de nationale rechtsstelsels verschilden per lidstaat. In sommige lidstaten had de kaderrichtlijn ingrijpende wettelijke consequenties doordat de nationale wetgeving ontoereikend was, terwijl in andere lidstaten geen grote aanpassingen vereist waren.

In 2004 publiceerde de Europese Commissie een mededeling (COM (2004) 62) betreffende de praktische tenuitvoerlegging van de bepalingen van sommige van de richtlijnen, te weten 89/391/EEG (kaderrichtlijn), 89/654/EEG (arbeidsplaatsen), 89/655/EEG (arbeidsmiddelen), 89/656/EEG (persoonlijke beschermingsmiddelen), 90/269/EEG (manueel hanteren van lasten) en 90/270/EEG (beeldschermapparatuur). De mededeling gaf aan dat er bewijs was van de positieve uitwerking van de EU-wetgeving op de nationale normen voor veiligheid en gezondheid op het werk, te zien in zowel de nationale uitvoeringsbepalingen als in de praktische toepassing bij ondernemingen en overheidsinstellingen.

In het algemeen wordt in het verslag geconcludeerd dat de EU-wetgeving heeft bijgedragen aan het ontstaan van een preventiecultuur in de gehele Europese Unie, alsmede aan het stroomlijnen en vereenvoudigen van de nationale rechtsstelsels. Tegelijkertijd wordt in de mededeling echter de vinger gelegd op een aantal gebreken in de toepassing van de wetgeving, waardoor het potentieel van de wetgeving niet volledig wordt benut. Ook wordt erop gewezen dat in sommige gevallen inbreukprocedures zijn ingesteld.