You are here

Europese normen

Een 'geharmoniseerde norm' is een norm die is ingesteld door een van de Europese normalisatie-instellingen – het Europees Comité voor Normalisatie (CEN), het Europees Comité voor Elektrotechnische Normalisatie (Cenelec) en het Europees Instituut voor Telecommunicatienormen (ETSI) – naar aanleiding van een verzoek van de Europese Commissie.

De zogeheten ‘Nieuwe aanpak’ betreft een vernieuwende manier van technische harmonisering, waarbij de verantwoordelijkheden worden verdeeld tussen de Europese wetgever en de Europese normalisatie-instellingen.

De ‘Nieuwe aanpak’ gaat uit van de volgende fundamentele beginselen:

  • In de Europese richtlijnen zijn de ‘essentiële eisen’ opgenomen, die moeten zorgen voor een hoog beschermingsniveau voor volksgezondheid, veiligheid, consumentenbescherming en milieubescherming. In het kader van de nieuwe aanpak zijn deze richtlijnen gefundeerd op artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (oud artikel 95 VEG), dat voorziet in de mogelijkheid maatregelen aan te nemen ter verbetering van het vrije verkeer van goederen.
  • De taak om overeenkomstige geharmoniseerde normen op te stellen die voldoen aan de essentiële eisen van producten, zoals die zijn vastgesteld in de richtlijnen, ligt bij de Europese normalisatie-instellingen (CEN, Cenelec en ETSI).
  • Producten die voldoen aan de geharmoniseerde normen worden verondersteld te voldoen aan de overeenkomstige essentiële eisen (vermoeden van overeenstemming, CE-markering) en de lidstaten dienen het vrije verkeer van dergelijke producten te accepteren.
  • Het gebruik van deze normen blijft vrijwillig. Er zijn ook alternatieve normen mogelijk, maar fabrikanten hebben dan wel de plicht te bewijzen dat hun producten voldoen aan de essentiële eisen.

Meer specifieke informatie over de richtlijnen die onder de nieuwe aanpak zijn aangenomen, is te vinden in de rubriek Richtlijnen of op de volgende internetpagina‘s van de Europese Commissie:

 

Links naar Europese en internationale normalisatie-instellingen 

Nationale normalisatie-instellingen

Leden van CEN
Land Instelling/lid van CEN
Oostenrijk Österreichisches Normungsinstitut (ON)
België Bureau de Normalisation/Bureau voor Normalisatie (NBN)
Bulgarije Българският институт за стандартизация (BDS)
Cyprus Κυπριακοσ Οργανισμοσ Τυποποιησησ (CYS)
Tsjechië Úřad pro technickou normalizaci, metrologii a státní zkušebnictví (ÚNMZ)
Denemarken Dansk Standard (DS)
Estland Eesti Standardikeskus (EVS)
Finland Suomen Standardisoimisliitto r.y. (SFS)
Frankrijk Association Française de Normalisation (AFNOR)
Duitsland Deutsches Institut für Normung e.V. (DIN)
Griekenland Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης (ELOT)
Hongarije Magyar Szabványügyi Testület (MSZT)
IJsland Islenskir Stadlar (IST)
Ierland National Standards Authority of Ireland (NSAI)
Italië Ente Nazionale Italiano di Unificazione (UNI)
Letland Latvijas Standarts (LVS)
Litouwen Lietuvos Standartizacijos Departamentas (LST)
Luxemburg Institut Luxembourgeois de la normalisation, de l'accreditation, de la sécurité et qualité des produits et services (ILNAS)
Malta Malta Competition and Consumer Affairs Authority (MCCAA)
Nederland Nederlands Normalisatie-instituut (NEN)
Noorwegen Norsk Standard (SN)
Polen Polski Komitet Normalizacyjny (PKN)
Portugal Instituto Português da Qualidade (IPQ)
Roemenië Asociaţia de Standardizare Din România (ASRO)
Slowakije Slovenský ústav technickej normalizácie (SUTN)
Slovenië Slovenian Institute for Standardization (SIST)
Spanje Asociación Española de Normalización y Certificación (AENOR)
Zweden Swedish Standards Institute (SIS)
Zwitserland Schweizerische Normen-Vereinigung (SNV)
Verenigd Koninkrijk British Standards Institution (BSI)

Leden van Cenelec  

Land Instelling/lid van Cenelec
Oostenrijk Österreichischer Verband für Elektrotechnik
België Comité Electrotechnique Belge / Belgisch Elektrotechnisch Comité
Bulgarije Българският институт за стандартизация (BDS)
Cyprus Κυπριακοσ Οργανισμοσ Τυποποιησησ (CYS)
Tsjechië Úřad pro technickou normalizaci, metrologii a státní zkušebnictví (ÚNMZ)
Denemarken Dansk Standard (DS)
Estland Eesti Standardikeskus (EVS)
Finland Sähkö- ja Elektroniikka-alan Kansallinen Standardointijärjestö (SESKO)
Frankrijk Union Technique de l'Electricité
Duitsland Deutsche Kommission Elektrotechnik Elektronik
Griekenland Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης (ELOT)
Hongarije Magyar Szabványügyi Testület (MSZT)
IJsland Staðlaráð Íslands
Ierland Electro-Technical Council of Ireland Limited
Italië Comitato Elettrotecnico Italiano
Letland Latvijas Standarts (LVS)
Litouwen Lietuvos Standartizacijos Departamentas (LST)
Luxemburg Institut Luxembourgeois de la normalisation, de l'accreditation, de la sécurité et qualité des produits et services (ILNAS)
Malta Malta Competition and Consumer Affairs Authority (MCCAA)
Nederland Nederlands Normalisatie-instituut (NEN)
Noorwegen Norsk Elektroteknisk Komite
Polen Polski Komitet Normalizacyjny (PKN)
Portugal Instituto Português da Qualidade (IPQ)
Roemenië Asociaţia de Standardizare Din România (ASRO)
Slowakije Slovenský ústav technickej normalizácie (SUTN)
Slovenië Slovenian Institute for Standardization (SIST)
Spanje Asociación Española de Normalización y Certificación (AENOR)
Zweden SEK Svensk Elstandard
Zwitserland Electrosuisse
Verenigd Koninkrijk British Electrotechnical Committee / British Standards Institution