Wetgeving

Via deze pagina vindt u links naar Europese en Nederlandse arbeidsomstandigheden wet- en regelgeving.

Nederlandse wet- en regelgeving

Meer informatie over de Nederlandse wet- en regelgeving vindt u via deze link.

Meer informatie over de Nederlandse wet- en regelgeving in het Engels en een letterlijke vertaling van de wet- en regelgeving naar het Engels vindt u door rechts boven in het scherm te klikken op 'English' of door te klikken op deze link.

Europese wet- en regelgeving
De Nederlandse wetgeving met betrekking tot arbeidsomstandigheden en produktveiligheid is voor een zeer belangrijk deel bepaald door de Europese Unie (EU).

De meeste regels vanuit de Europese Unie zijn niet direct van toepassing op Nederlandse werkgevers en werknemers. Dit komt omdat de regels van de Europese Unie zijn opgenomen in Richtlijnen, en deze Richtlijnen zijn bedoeld om de wetgeving van de Lid-Staten aan te passen (art. 249 EG-Verdrag). Pas als Nederland de wetgeving inhoudelijk heeft aangepast, overeenkomstig de eisen van een richtlijn, zijn de regels uit de Europese Unie van kracht voor Nederlandse werkgevers en werknemers.
De Europese Unie heeft met name in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw veel richtlijnen gemaakt op het gebied van arbeidsomstandigheden en produktveiligheid. Dit gebeurde om een gemeenschappelijke markt binnen de Europese Unie te bevorderen. Daartoe moest dan wel de regelgeving van de Lid-Staten zoveel mogelijk op een lijn worden gebracht.
De Richtlijnen van de Europese Unie op het gebied van arbeidsomstandigheden, worden ook wel Sociale Richtlijnen genoemd. Deze Sociale Richtlijnen zijn gebaseerd op artikel 137 (voorheen artikel 118A) van het EG-Verdrag. De Lid-Staten moeten de inhoud van deze Sociale Richtlijnen overnemen. De Nederlandse wetgever mag zelfs strengere eisen stellen dan voorgeschreven in de Sociale Richtlijnen. De Sociale Richtlijnen zijn bestemd voor de werkgever en de werknemer.
Daarnaast kent de Europese Unie ook Produktveiligheidsrichtlijnen, die niet alleen betrekking hebben op de werkgever en de werknemer, maar ook op burgers (zoals verkopers en verhuurders). Deze Produktveiligheidsrichtlijnen zijn bedoeld om het vrije verkeer van goederen mogelijk te maken. Er worden in de EU namelijk dezelfde eisen gesteld aan produkten. Het bekende voorbeeld van een Produktveiligheidsrichtlijn is de Machinerichtlijn. De Lid-Staten mogen geen zwaardere eisen in hun wetgeving opnemen dan de Produktveiligheidsrichtlijnen. De Produktveiligheidsrichtlijnen zijn gebaseerd op artikel 95 (voorheen artikel 100A) van het EG-Verdrag.
Alle Sociale - en Produktveiligheidsrichtlijnen zijn door Nederland geïmplementeerd. Dat wil zeggen, de inhoud van de Richtlijnen is verwerkt in Nederlandse wetgeving. De Sociale Richtlijnen zijn vooral opgenomen in de Arbowetgeving en de Produktveiligheidsrichtlijnen vooral in de Warenwet.
Overigens worden bestaande Richtlijnen soms weer aangepast door wijzigingsrichtlijnen. Ook deze wijzigingsrichtlijnen kunnen dus weer leiden tot aanpassingen in de Nederlandse wetgeving.

1. Sociale Richtlijnen (arbeidsomstandigheden en arbeidstijden)
2. Produktveiligheidsrichtlijnen (machines, gevaarlijke stoffen en preparaten, ioniserende straling)